Loopblessures zijn zelden toe te schrijven aan één specifieke oorzaak.Meestal ontstaan ze door een complexe interactie tussen – vaak snelle – toenames in trainingsbelasting en de biomechanische, fysiologische, psychologische en musculoskeletale eigenschappen van de loper.

Een geleidelijke opbouw van trainingsomvang en -intensiteit zorgt ervoor dat het lichaam zich kan aanpassen aan de toenemende belasting. Niet alleen verbetert je conditie, ook de belastbaarheid van pezen, gewrichten en spieren neemt toe.

Bij plotse veranderingen in trainingsomvang of -intensiteit (bijvoorbeeld sneller lopen, veel heuveltraining tijdens vakantie, plots overschakelen naar een ander type schoen of een andere ondergrond) krijgt het lichaam onvoldoende tijd om zich aan te passen. Het weefsel herstelt niet adequaat van de belasting, waardoor blessures kunnen ontstaan.

Naast een plotse toename in belasting kan ook een verminderde belastbaarheid een belangrijke rol spelen, bijvoorbeeld door:

• Verstoorde slaapkwaliteit

• Onvoldoende energie-inname

• Langdurige stress

Andere factoren die het risico op blessures kunnen verhogen:

• Eerdere blessures

• Sportactiviteiten in het verleden (tijdens de adolescentie)

• Medicatiegebruik

• Loopbiomechanica (zoals pasfrequentie, overstriding, enz.)